Geneanet > Infobronnen > Blog

Interview met Simone Groenenboom (project huwelijken Nederland)

Gepost door Jean-Yves op 17 nov. 2020

– Waarom ben je begonnen met zoeken?

Ik ben aan mijn speurtocht begonnen om mijn familiegeschiedenis beter te leren kennen. In het begin was ik vooral op zoek naar de familie van mijn vaders kant. Mijn opa overleed toen mijn vader nog maar 8 was en mijn oma overleed toen ik amper 7 was en ik was benieuwd naar deze familie waarvan werd gezegd dat ze veel land bezaten en tot één van de vooraanstaande families van de streek behoorden. Ik was vooral benieuwd naar mijn overgrootvader waarover allerlei wilde verhalen de ronde deden (hij zou het familiefortuin verkwanseld hebben) en wilde graag weten of al deze verhalen klopten.

– Wat heb je ontdekt?

Ik heb ontdekt wie mijn voorouders waren, hoe ze leefden, wat ze voor beroep hadden en waar ze woonden, ik weet nu waar ik vandaan kom en dat is voor mij heel belangrijk. Wat mijn familie betreft, ze hadden misschien wat meer geld dan andere families en wat land maar niet genoeg om de talrijke nazaten van te onderhouden. Ik heb geleerd dat je altijd de informatiebronnen en de verhalen die de mensen vertellen moet controleren en dat je alles moet relativeren en terugplaatsen in de context van de tijd en de gemeenschap waarin onze voorouders leefden. Mijn overgrootvader was waarschijnlijk een aparte figuur die niet helemaal in het beeld paste van zijn tijdsgenoten en het oordeel van de gemeenschap kon hard aankomen.

Verder heb ik de levensomstandigheden van de vrouwen ontdekt door de jaren heen, dat het niet makkelijk was om te leven in een wereld die door mannen beheerst en bestuurd werd is een understatement. Ik kom vaak mensen tegen die alleen maar zoeken naar de mannelijke lijn van een stamboom, zonder deze vrouwen was er geen stamboom geweest, dus is het heel belangrijk ze niet worden vergeten.

– Wat bevalt je het meest in de genealogie?

Ik was nog vrij jong toen ik voor het eerst een archief binnen stapte om naar mijn voorouders te gaan zoeken, maar vanaf het begin kreeg ik alleen maar positieve reacties en aanmoedigingen van de mensen die net als ik genealogisch onderzoek deden. De hulp die ik op dat moment kreeg is voor mij heel belangrijk geweest en heeft me goed op weg geholpen.

Het ontdekken van de grote geschiedenis door middel van de kleine (familie)geschiedenis vind ik fascinerend. Soms geeft degene die de akte geschreven heeft net iets meer informatie dan strikt noodzakelijk was en krijg je waardevolle inlichtingen over de personen waar je naar op zoek bent.

Ik probeer zoveel mogelijk te weten te komen over hoe mijn voorouders leefden, waren ze arm of rijk, welke positie hadden ze in de maatschappij, verhuisden ze veel, al deze informatie maakt de genealogie zo interessant.

– Wat vind je het meest vervelend als je onderzoek doet?

Iedereen die aan genealogie doet kent het, je bent op zoek naar een persoon en dat kost nogal wat moeite, maar eindelijk heb je dan toch de akte gevonden en krijg je de informatie die je nodig hebt om verder te gaan met je onderzoek. Je opent het document en dan blijkt dat juist die ene akte zo onduidelijk geschreven is dat er geen touw aan vast te knopen is. Waar ik me ook over op kan winden is (dit vooral in de Franse archieven) de voorkeursbehandeling voor de rijke families, de akte is zeer duidelijk geschreven en zit vol met details over de familie terwijl de armere families het moeten doen met een paar woorden snel neergezet op papier.

Natuurlijk vind ik het vervelend, zoals iedereen, als ik niet kan vinden wat ik zoek, dat is ontzettend frustrerend, maar ik heb geleerd om geduldig te zijn en te blijven zoeken. Onlangs vond ik een overlijdensakte waar ik al meer dan 30 jaar naar op zoek was, dus je moet nooit opgeven.

– Waarom ben je coördinator van het project Nederlandse Bruiloften geworden op Geneanet?

Zoals ik al eerder heb gezegd, de wederzijdse hulp is voor mij heel belangrijk in de genealogie, en ik vind het normaal om mijn gegevens te delen als ik anderen daar mee van dienst kan zijn. Voordat ik met dit project begon had ik al een aantal akten geïndexeerd in de Franse archieven, en kortgeleden ben ik begonnen met indexeren van gemeenten uit de geboortestreek van een groot deel van mijn voorouders in Nederland. Het was voor mij dan ook vanzelfsprekend om aan dit project mee te doen, en ook om andere mensen te helpen en te begeleiden. Ik denk dat het belangrijk is dit werk te doen om zoveel mogelijk gegevens beschikbaar te stellen voor iedereen. Ik denk hier in het bijzonder aan de akten voor 1812 waar geen tafels voor bestaan en die niet altijd makkelijk te vinden zijn in de online archieven en die vaak ook moeilijk te ontcijferen zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat deze hulp niet beperkt moet blijven binnen de grenzen van één land, omdat de geschiedenis van de West-Europeanen heel nauw met elkaar verbonden is. Met elke nieuwe generatie die we toevoegen aan onze stamboom wordt de kans groter om een voorouder te vinden die uit een ander land komt. Tot nog toe geeft alleen Geneanet mij de mogelijkheid om in een groot aantal Europese landen te zoeken. Het indexeren is daarom volkomen vanzelfsprekend, vooral in dit internationale perspectief want het is zeer moeilijk om in buitenlandse archieven te zoeken en akten te lezen in een vreemde taal.

Stuur een bericht aan simonegroenenboom@yahoo.fr om mee te doen aan dit project, en bekijk deze pagina.

1 commentaar

goed verhaal en schept moed om door te gaan


Het vervolg bekijken

Log in om een commentaar te posten Aanmelden / Registreren